Nele in Peru!

Hola con todos!!

Het is tijdje geleden dat ik iets heb laten weten, sorry daarvoor, het heeft weer lang geduurd maar deze week heb ik de tijd gevonden om een berichtje te plaatsen. Ja zoals je ziet begin ik al een echt peruaan te worden, overal te laat komen en niets van mij laten weten.. Niet dat ik veel anders was in Belgie...
Deze week ben ik ongeveer 7 weken in mijn gastgezin en het bevalt me super!
In de ochtend van 5 september kwam onze bus eindelijk aan in Chiclayo en daar stonden mijn zus en mama mij op te wachten. Ze gaven mij een warme knuffel en we reden samen naar ‘huis’. We wonen 10 minuten van het bus station maar voor mij leek het veel langer te duren. Ja ik moest aan alles tegelijk denken op die moment, ik heb een heel jaar aan het dromen geweest over hoe mijn huis eruit zou zien, mijn kamer, mijn familie, mijn school… En éindelijk was het zover! heel raar allemaal.. We reden een klein wijkje in en stopten dan bij het huis waar ik nu woon. De wijk heet Santa Elena en de straatnamen zijn allemaal genaamd naar planeten, ik woon in Venus J Het huis is vrij groot, met twee verdiepingen en een balkonnetje in plaats van een tuin. Vond wel raar in het begin, een groot huis zonder tuin maar eigenlijk mis ik het niet want aan de overkant van ons huis ligt een klein parkje en er zijn veel bankjes in de zon.
Mijn zus toonde mij het hele huis en mijn kamer en badkamertje, ja ik heb zelfs een eigen badkamertje. Dat vond ik eerst wat overbodig, in Belgie heb ik dat ook niet maar ik ben er nu wel heel blij mee. Eigen toiletje, eigen douche en wasbakje.. Ik heb vandaag ontdekt dat we 6 toiletten hebben J plaats genoeg voor opt gemakje te gaan dus!
De eerste dagen in mijn gastgezin waren vreemd, moeilijk te beschrijven. Iedere dag om 13 uur is het Lunch en eet de hele familie samen aan de grote tafel tafel in de keuken. Het was heel gezellig in het begin maar ik verstond geen woord van wat ze zegden, dus ik zat daar met mijn woordenboekje J

 Ik heb 4 broers: Callin, Peppin, cocy en Ronald en 2 zussen: Yoli en Pati. En een mama: Yola en een papa: José. Met mij erbij zijn we met 9, een grote familie dus.
 2 Van mijn broers wonen in Lima maar die komen geregeld naar Chiclayo, dus die zie ik nog af en toe. Maar cocy woont in het buitenland en komt alleen tijdens feestdagen naar Chiclayo. Maar als alle broers en zussen samen zijn is het altijd groot feest J
Mijn familie kent veel mensen. Ook als ik vertel aan mensen waar ik woon, kennen ze vaak de familie Jaime Liza.
We hebben ook een meid in huis, haar naam is Juanna, eigenlijk is ze ook beetje lid van de familie want ze werkt alle dagen van ‘s morgends tot ‘s avonds in ons huis behalve op zondag, dus ik zie haar vaak.   

  
mijn zussen en broers op eentje na. vlnr: pati, yoli, ronald, peppin, callin

Mijn valies zat vol met pakjes voor mijn familie, voor alle broers en papa had ik een t shirt met de bekenste  bieren van Belgie erop en voor mijn zussen en mama een parfum. En voor de meid had ik ook iets bij, een klein verwensetje van de Rituals. Ze waren allemaal heel blij met hun pakjes en mijn papa draagt mijn t shirt regelmatig.
Ik ben heel blij met mijn familie, ik voelde mij snel thuis in dit gezin. Het was wel even wennen natuurlijk, mar het ging eigenlijk allmaal veel gemakkelijker dan ik dacht dat het ging zijn.
In de eerste twee weken leek het voor mij als, op kamp gaan maar dan in een huis, maar vanaf het moment dat ik naar school begon te gaan begon het zo binnen te sijpelen dat het niet een kampje van 14 dagen is, maar wel van 365 J of toch omgeveer dan.. Deze eerste weken waren voor mij gemakkelijker dan afgelopen weken, vreemd maar in het begin had ik dat besef niet en dat maakt het een stuk makkelijker denk ik.

September was een maand vol feestjes, bijna iedere avond was er wel ergens iets te doen en mijn familie nam mij overal mee naartoe. Op picasaweb kan je de foto’s zien, maar de meeste foto’s staan op de camera en pc van mijn zus, die moet ik nog eens op mijn blog zien te krijgen..

Geen feestjes zonder GROUPO CINCO! Dit is mijn favoriete muziekgroepje. Cumbia heet het genre en je komt het iedere dag wel ergens tegen. In de combi vb staat de Cumbia altijd op. Combi’s zijn kleine busje die hier met honderden tegelijk voorbij rijden op straat en voor 80 centimos mag je meerijden, je zit wel met 20 op zo’n te kleine bankjes, in dat te kleine busje maar met de muziek zit de sfeer er wel in. Iedere dag neem ik de combi naar de unif of als ik ergens anders naartoe moet. Ik neem die graag, je moet nl niet op tijd zijn om zoals in Belgie de bus te nemen die maar om het (half) uur rijdt, ja echt iets voor mij dus. Ik weet nu al dat ik daar problemen mee ga hebben om bussen of treinen te halen als ik terugkom naar Belgie.
Hier in Chiclayo zijn de wegen heel anders en het omgaan in verkeer is zoveel drukker.
Naast de combi’s krioelt het hier ook nog van de taxi en de mototaxi. De mototaxi is te vergelijken met de tuktuk in Azie, mar toch zijn ze nog steeds heel verschillend. Het zijn brommertjes die achteraan kleine cabinetjes op zijwielen hebben, daar moet je dan inzitten als ze je vervoeren. Mijn familie raadt mij af om de mototaxi te nemen want die zijn naar het schijnt niet echt veilig. En eigenlijk geef ik hen wel gelijk want ik zie er regelmatig eentje op zijn kant liggen aan de kant van de weg.
De taxis zijn allemaal kleine gele autootjes, ze zijn gemiddeld 3 sol per rit (,nog geen euro dus..). Die neem ik zelden.
Dan heb je ook nog de Taxi Seguro, die neem ik altijd in de avond als ik wegga. Dat is een nummer die je belt en dan komt een taxi naar je huis. Het is wel 2 sol duurder dan de gewone omdat deze de veilige zijn. Letterlijk vertaalt is het ‘Verzekerde of Veilige Taxi’. Vervoer genoeg dus J

Beetje bij beetje leer ik de spaanse taal te beheersen, ik wilde graag spaanse lessen nemen om het toch iets sneller vooruit te laten gaan maar de bijlesgeefster heeft blijkbaar niet genoeg tijd. Ik vond het in het begin enorm frustrerend dat ik niet kon zeggen wat ik wilde want niet veel mensen spreken hier Engels, maar nu gaat het Spaans al goed, ik kan zo ongeveer alles wat ik wil vertellen wel zeggen, ookal is het dan helemaal verkeerd, ze verstaan mij wel, dat is het belangrijkste uiteindelijk.

     
Universiteit

Samen met twee andere Belgen ga ik naar de unif, mijn universiteit heet ‘Universidad de Señor de Sipán’. We doen allemaal een andere richting en hebben dus ook andere uurroosters. Hannes volgt tourismo en Annelies doet systemas. Sinds kort is e rook een ander meisje van Belgie die naar onze unief gaat, Kate,zij gaat ook tourismo volgen. Ik wilde graag een richting volgen met fysica en ze raadden mij aan Ingeniria Mechanica Electrica te volgen. Ik vond het ok, en had wel vertrouwen dat het interessant zou worden. Maar de week erop, toen mijn eerste lesweek inging kwam ik te weten dat ik het enige meisje van mijn klas was.. Dat vond vond ik wel spijtig dat ze mij daar niet eerder hadden over ingelicht, want tenslotte moest ik de komende 3 maanden, 6 dagen op 7, wel onder deze groep leven. Maar ik heb me al veel geamuzeerd met de jongens van mijn klas, het is een aangename groep, maar toch mis ik echt het gezelschap van meisjes in mijn klas. Soms ben ik die jongens mopjes beu en gedragen ze zich als echte kinderen, maarja, het zijn jongens voor iets natuurlijk! :d Ik vind mijn richting niet zo leuk, ik zit in de eerste cyclo dus het zijn allemaal theoretische vakken, wat meestal erg saai is. En bovendien heb ik helemaal niet veel fysica lessen, die heb ik enkel op vrijdag. Maar de leuke kant van mijn richting is wel dat ik avondles heb, van 1uur tot 6 of 7 dus hoef ik geen rekening te houden als ik ‘s avonds wegga want ik kan toch uitslapen. Ik heb ook op zaterdag les, in de ochtend, het is tekenles, dat vind ik de leukste les. Op dinsdag en woensdag volg ik samen met Annelies en Hannes salsa klas van 5 tot 8 en dat is ook heel leuk! Niet altijd even simpel want we hebben niet dat latino bloed door onze aderen stromen waardoor het soms beetje stijf oogt maar ok, we proberen het althans en trouwens oefening baart kunst eh J
Ik wil ook heel graag tekenschool of schilderlessen ofzo volgen, ik heb ze gevonden hier in het centrum, niet zover van mijn huis maar het in de namiddag en dan heb ik les.. Maar in December is het school gedaan en als het terug begint in maart ga ik een andere richitng volgen, ik denk dat ik dan communicatión of psychología ga doen, allezins, ik ga vragen hoeveel meisjes en hoeveel jongens deze riching volgen!
Niet ver van het centrum is een plaats waar je heel veel sporten kan beoefenen, de ‘Jockey Club’. Mijn familie is member van de club dus kan ik er voor 5 sol per beurt binnen. Er is ook een zwembad en daar ga ik ongeveer om de dag zwemmen in de ochtend, en daarna wat zonnen eventueel :d Zo’n abonnement is vrij duur dus heeft mijn papa nu een brief geschreven naar de club om een gratis pasje van 6 maanden aan te vragen speciaal voor mij.

Het is nu lente, hier in Peru. En het wordt steeds zonniger en warmer, ik kan niet wachten tot kerstmis, dan is het hier naar het schijnt heel warm en is het strand vol met mensen en de zee lekker lauw. Ik heb afgesproken met een paar vrienden om te gaan kamperen aan het strand en naar de zonsondergang te kijken met een vuurtje. Hmm :d

Vandaag is het zondag, dat is de dag van de familie en ook een letterlijke ‘rust-dag’. Dan gaan we met de hele familie uiteten rond 1 uur en als we terug thuiskomen gaat iedereen naar zijn kamer en rust iedereen uit 5 of 6 uur en dan gaan we weer uiteten, jah heel raar allemaal. Het eten is hier heel lekker, het typische gerecht over heel de kust van Peru is CEVICHE (seebietsjee). Het is rauwe vis in stukjes gesneden met een limoensausje, ik lust dat heel graag! Eigenlijk zijn veel gerechten hier nog vrij pikant vind ik, maar dat heb ik gelukkig graag, dankzij al die pikante sausjes van onze papa.. Maar ceviche iets iets typisch voor de zondagen, in de week daarentegen ziet het middagmaal er heel anders uit. Dan ligt er op mijn bord drie vierde rijst (, een hele berg dus) met een lap vlees en een aardappel. En meestal is dat vlees dan kip. Ja ik ben hier een echte vleeseetster geworden! Net als in Azie eten ze hier bijna alles met de lepel, ik kan er niet echt gewoon aan worden, ik gebruik het liefste nog steeds mijn vork, maarja, dat is nu maar een kleinigheidje natuurlijk..
Zo, ik ga me nu douchen en omkleden want ik ga vanavond met vriendin nr cinema..

Bedankt nog allemaal om zo’n kei leuke berichtjes te zetten in mijn gastenboek! Het doet me echt veel!
Mijn volgende berichtjes gaan niet meer zolang duren, heb namelijk de hele komende week geen school want het zijn examens op de unief dus hoeven we niet te komen.. beetje zoals de herfstvakantie zeg maar J

Tot blogs iedereen!!

xx neelee ( ja de e van NelE kunnen ze hier niet uitspreken dus mijn naam is hier nu gewoon Neelee geworden..)