Nele in Peru!

hey hey hey!

Eindelijk een eerste berichtje uit het verre Peru!Ondertussen ben ik goed aangekomen bij mijn gastgezin in Chiclayo. Ik heb niets gebroken, ben niet berooft en tot nu toe heeft nog geen enkele lama op mij gespuwd dus alles verloopt prima. Ben bij het opstarten van de computer wel geëlektrocuteerd en zag voor een halve minuut blauwe sterretjes maar die zijn nu al verdwenen.Ik weet niet goed waar te starten maar eigenlijk is het vrij logisch om te beginnen bij het afscheid in Zaventem..
Op dinsdag 2 september 2008 om vijf uur s’ochtends werden alle AFS ers verwacht in de luchthaven. Mijn zus, vriend en mijn moeke en papa waren daar ook om mij “een laatste groet” te brengen en afscheid te nemen. De limiet van mijn bagage is 20 kilo en ja, hij woog woog precies 20 kilo bij het inchecken, mooi mooi dus.. Na het inchecken kregen we nog wat tijd om dag te zeggen aan familie en vrienden en dan kon de reis beginnen.We waren met een groep van 19 mensen, de bedoeling was dat we samen veilig zouden aankomen in Lima en daarom werden Suzanne (Cajamarca) en Hannes (Chiclayo) aangeduid als reisverantwoordelijken. Dat hebben ze prima gedaan want we zijn inderdaad allemaal veilig in Lima geraakt  De reis van Brussal naar Madrid verliep prima, Ik zat naast Ruth, Meisje dat naar Huarraz gaat. Tijdens het wachten op de vlieger naar Lima, in de luchthaven van Madrid, leken we allemaal beetje stoned in onze eigen gedachten. Net afscheid genomen van familie en vrienden, afgelopen dagen eigenlijk niet echt veel geslapen, beetje bang maar toch nieuwschierig naar wat ons te wachten staat.. Ik had de avond voor mijn vetrek mijn zak gemaakt dus ik was ook volop aan het denken of ik niets vergeten was, maar daar kon ik op die moment toch niets meer aan veranderen.. 
         

We hebben in die luchthaven ook wat kleins gegeten. (en Bram heeft mij mooi staan uitlachen met mijn eigen gesmeerde boterhammetjes met choco) (maar ze waren wel lekker) 
In het vliegtuig van Madrid naar Lima waren soms wat turbulenties maar de film ‘Kong Fu Panda’ maakte alles weer goed, geweldige film!  Toen zat ik, spijtig genoeg, in de middelste stoel van het gangpad en was het vrij lastig als ik naar het toilet ofzo moest. De eerste kriebels begonnen te borrelen in mijn buik toen de vlieger begon te dalen. Als ik de kans kreeg om door een raampje te kijken zag ik hoge bergen en wat later bij het landen allemaal kleine, kleurrijke huisjes. Dat was mijn eerste indruk van Peru. We waren allemaal doodmoe, of ik althans wel want hier in Peru staat de klok 7 uur achter dus, ook al was het 12 uur in de nacht in Belgie, hier was het nog maar 5 uur in de namiddag. Dat was dus een kei lange 2 september  

(Ik vraag mezelf ook af wat ik daar sta te snuffelen aan hannes zijn schouder maarja..)

Aangekomen in de luchthaven van Lima moesten we niet echt lang wachten op de baggage. Mijn broer had mij nochtans gewaarschuwd dat dat heel lang kan duren in Peru maar dat was nu gelukkig niet het geval. Nadat we samen de exit doorliepen stonden twee AFS vrijwilligers ons op te wachten met een geel bordje waarop stond “AFS”. Ze gaven ons meteen een dike kus op de wang en brachten ons naar het busje waarmee we naar de kampplaats gingen. Wat ik niet wist was dat mijn broer daar ook op de luchthaven mij stond op te wachten. Het was een kei grote verrassing voor mij, ik was super blij, we herkenden mekaar van de foto, wel grappig eiglijk. We gaven mekaar een dikke knuffel en konden maar heel even praten want ik moest meegaan met het busje van AFS. Ik was echt zo verrast.. Ronald is Piloot en woont in Lima, daarom kon hij even naar de luchthaven komen. Enkele AFS ers namen een leuke foto van dat moment maar ik ben natuurlijk zo dom geweest om enkele dagen geleden al mijn foto’s te wissen. Ik kende mijn camera nauwelijks en wist niet wat formateren betekende, maarja.. Beetje typisch eiglijk..Maar ik kan nog steeds foto’s van andere blogs halen van de eerste dagen in Peru.

Zo, dit was was een kort berichtje over mijn vertrek in Brussel en aankomst in Lima. Volgende keer vertel ik wat over mijn dagen in het oriëntatiekamp en eerste dagen in mijn gastgezin..
tot sñel ! ciaooo!!

(chocolaaaaa)