Nele in Peru!

Hey iedereen,

Het is lang geleden dat ik nog een berichtje achterliet op mijn blog en het zal moeilijk zijn om alles in te halen, het zit nl al  vrij ver in mijn geheugen maar heb gelukkig nog al mijn fotos en dagboek als houvast.
Wel, de vakantie is bijna ten einde, begin april moet ik weer naar de universiteit gaan. Nu maandag eigenlijk..  Het gaat raar zijn, maar terug wat regelmaat in mijn dagen zal mij wel goed doen..
Heb nog niet naar het ziekenhuis gemoeten of  ben nog niet verzeild geraakt in moeilijk situaties (op een keer na) dus op dat vlak heb ik al veel geluk gehad. Een keer werd mijn gsm gestolen op de bus maar die had ik niet veel later al terug omdat ik ernaar belde en afging toen hij in de boezem van mijn buurvrouw zat. Ben ook al een keer naar de dokter geweest samen met Kate omdat we hier door een vreemd beestje gebeten worden als we buiten op een bankje zitten waarna onze onderbenen vol kleine beetjes staan die verschrikkelijk jeuken. Zo erg, dat als we mekaar zien dat we meteen beginnen te krabban, erg irritant!!

Het begon kerstmis te worden en het weer werd steeds warmer. Regelmatig gingen we langs het strand, of ging ik met kate naar het zwembad om te zonnen. En zoals iedere avond, onze traditie is naar het centrum te gaan, daar naar de Starbucks te gaan en eventueel nog iets te eten, KFC is dat dan meestal en inkopen te doen.
Kate heeft trouwens een tijdje bij mij gewoond, dat was ik al bijna vergeten. Ongeveer 2 weken hebben we het kamertje van mijn broers gedeeld en we kwamen goed overeen als zussen J We hebben nieuwjaar gevierd aan het strand met een kampvuurtje en het was wel gezellig.
Kertmis was eerder saai. Het was de hele dag wachten om te mogen eten, luisteren naar ambetante kertmistoontjes die in de kerstboom verstopt zaten en om 12 uur ’s nachts werd er een gebedje gedaan, iedereen moest een klein woordje doen en daarna  kinneke jezus kussen en dan gingen we eindelijk eten!
Onze buikjes zaten goed vol en dan hebben we pakjes uitgedeeld en opengedaan.
Ik vond het er een beetje te regeltjes-volgend aan toe gaan. Ik heb liever de relaxe en rustige manier van kerstmis vieren bij mijn eigen familie thuis.

Van 16 januari tot begin februarie werd iedereen op uitwisseling gestuurd naar een andere stad. Ik moest naar Chimbote. Een rustig vissersstadje, hier 6 uur vandaan, ook aan de kust. Het staat bekend om zijn stank naar vis en was eerst wat ontgoocheld, ik had verwacht dat ze mij in bergen zouden zetten zoals beloofd in Belgie, maar neen, de kustmensen mochten niet naar de bergen.. Maar achteraf bekeken vind het ik het helemaal niet meer erg.
 Ik leefde 2 weken bij een heerlijke familie, een mama en papa en 1 gekke oudere broer.
Kheb er een ongeloofelijk fijne tijd doorgebracht en ik had veel neven en nichten die me aan mijn eigen familie deden denken in Belgie en bijna iedere avond kwamen ze me bezoeken en dan praatten we de hele avond gezellig op straat of binnen.
Het was pijnlijk, terug weg te gaan, maar langs de andere kant kon ik ook niet wachten om terug te keren naar mijn eigen familie in Chiclayo.
Ik  kwam aan in mijn huis en voelde mij onmiddellijk weer thuis, maar kwas al vergeten waar de glazen enzo stonden, was wel lachen..
Ja, dat is voor mij eigenlijk een soort hoogtepuntje geweest van mijn vakantie, misschien wel van mijn hele jaar, want die mooie tijd ga ik nooit vergeten.

Op een rustige zondagavond ergens in februari besloten Kate en ik om stiekem de bus te nemen naar een dorpje in de bergen, Cajamarca. We vertrokken savonds en kwamen vroeg in de ochtend aan. Uff ijskoud had ik het want we stonden daar in onze zomerkleertjes. Ik trok 3 truien over elkaar aan en kheb zo het weekendje doorgebracht. Het was wel gezellig, maar in Cajamarca is naast enkele sites niet veel te doen, het is er koud, regent veel, en nee, geef mij maar chiclayo J Cajamarca geeft me ook het gevoel dat ik in Zwitzerland ofzo ben om te gaan skieen, daarom zeggen Kate en ik dat we in Tirol zijn geweest als we naar Cajamarca gingen.

Op 19 februarie was mijn mama van Chimbote jarig. Ik heb haar een pakje gekocht en ben dan enkele dagen bij mijn familie in Chimbote mogen verblijven voor de verjaardag van mijn mama. Ik ben mijn neven en nichten gaan bezoeken en we hadden weer een leuke tijd samen. Maar dat was maar voor 3 dagen. Dan keerde ik weer terug naar mijn eigen familietje in Chiclayo. Afs is hier gelukkig niet achter gekomen.

Ik  ben nu 7 maanden in Peru en AFS geeft ons 15 dagen de tijd om alleen te reizen in Peru, dit enkel in de maand februarie, maar het is echt een belachelijke regeling, ik snap nog steeds niet wie dit grapke uitgevonden heeft, maar Peru is gewoon kei uitgestrekt en is op 15 dagen onmogelijk om te verkennen, dus zijn Kate en ik gewoon ons gangetje gegaan en we bleven wat langer weg. Ik heb samen met Kate en Ruth gerezen maar omdat Ruth Cusco al gezien had splitsten we onze wegen in Puno, en rezen ik en Kate alleen door naar Cusco.
We hebben hard gewerkt aan ons reisje, om een goede weg te vinden, om alles een beetje gezien te hebben, zonder te veel dagen te verspillen, en dat is ons echt nog goed gelukt.

Op maandag 23 februarie begon ons reisje en op vrijdag 13 maart waren terug in Chiclayo.
We rezen eerst naar Lima, dan naar Arequipa, Puno (Titicacameer), vervolgens deden we de 4 daagse Inca Trail in Cusco waar we de laatste dag aankwamen in de Machu Pichu. We rezen dan per vliegtuig door naar Lima, daar zou ons reisje eindigen, maar we zijn dan ongepland nog naar Ica gegaan, de oasis in Huacachina gaan bezoeken, en dan terug gekeerd naar lima en zo naar Chicalyo wedergekeerd.
Bij de commentaar van mijn foto’s schrijf ik mijn dagen wat uitgebreider neer.

Mijn vakantie is echt voorbij gevlogen, ik kan nog steeds niet geloven dat we al bijna april zijn.

Afgelopen zondag rond de middag was ik op straat aan het bellen en een jongen van 24 pakte mijn gsm af en kroop achterop de moto bij zijn vriend. Ik kon ze nog net bij de haren grijpen en riep om hulp. Het gebeurde allemaal zo snel dat ik mij weinig herinner hoe het ging maar  ineens kwam er veel volk op ons afgelopen en begonnen de jongens te schoppen en te slagen. De mensen van de straat  gaven mij mijn gsm terug, en staken de moto in brand. Het is maar een gsm, maar hij is van Belgie, heeft veel waarde voor mij.  Al mijn contacten en berichten staan erin opgeslagen, ik had geen zin die te verliezen. Ik heb geluk gehad dat ze mij om die moment hebben geholpen en niets is gebeurd. Beetje verbrand aan de uitlaat en veel schrammen en blauwe plekken, maar daar is nu al bijna niets meer van te zien. Kwas er daarna wel even niet goed van, erg verschoten maar nu moet er al bijna niet meer aan denken. De politie is me komen halen voor een kleine ondervraging en brachten me niet veel later thuis. Het is voor hen eigenlijk dagelijkse kost.
Khad er niets van gezegd tegen mijn mama en papa, maar de volgende ochtend in de krant werd mijn naam vermeld dus moest ik alles wel uitleggen. Ze waren verschoten maar nu, aan tafel lachen mijn papa en ik er altijd mee. En mijn broer Cocky noemt me nog iedere dag de piromaan die alles in brand steekt. (maar ik was het niet die de moto in brand stak, voor alle duidelijkheid)
Pff en de krant is hier zo puur sensatiegericht, er staat in dat ik geslagen en gemept werd en over de grond geslepen werd met mijn haar, maar het was omgekeerd, de losers.
Ze zeggen dat ze de jongens gewoon vrijlaten na een verhoor maar ik heb nu wel iedere dag wat schrik dat ik ze int centrum ofzo ga tegenkomen, maarja, mijn gsm steekt nu altijd veilig in de boezem!

Ok en nu ga ik slapen, ben net terug van de discotheek en kga morgen een vriend bezoeken in Trujillo.
Mijn foto’s zet ik een van deze dagen op picasaweb met commentaar.
Bedankt nog voor de leuke kaartjes en berichten op mijn blog!

Tot snel!

n

16 nov 08

Hey hey hey!! Trouwe bloggers :D

(Haha echt fout..)

Het was me weer een weekje.. Eigenlijk heb ik helemal niets speciaal te melden over de laatste dagen, het leven gaat hier gewoon verder zoals altijd... MAAR de werken in het huis zijn nog steeds bezig. Na 35 jaar vond mijn mama het toch wel eens tijd worden om de kastjes van de keuken te laten schilderen, dus die krijgen nu ook allemaal een mooi wit kleurtje. Ik denk niet dat het jullie interesseerd welk kleurtje onze keukenkastjes krijgen maar geloof het of niet, dit is zowat het interessantste wat ik te vertellen heb! En ook de gordijnen van boven zijn verplaatst naar beneden en omgekeerd, kwestie van vernieuwing.
Morgen ga ik naar een feestje waar mijn favoriete groepje live optreedt. (Hoewel ik die wel stillaan beu begin te worden, je hoort hier nl niets anders!) Maar hoe dan ook, een feestje met GRUPO CINCO is altijd wel knallen verzekerd. Ok ik ben echt beetje fout aan het bloggen nu...
Gisteren was mijn mama wel beetje boos op mij. Ik was gaan lopen rond 6 uur maar was onderweg een vriend tegengekomen en we hebben wat zitten praten waardoor ik helemaal vergat hoe laat het al was. Om half 10 kwam ik thuis en ze was wel heel ongerust zei ze. Maar alles is nu weer goed, het is echt een hele lieve mama.

24 nov 08

Dit tekstje had ik vorige week al geschreven maar nog niet gepost. De dag van het feestje met Grupo Cinco ben ik in het stad een bal kleedje gaan kopen want op het feestje moest iedereen gekleed zijn in gala. En naturlijk, typisch Peru als het is, ging niemand van mijn familie nog naar dat feestje gaan. Ik was wel beetje pist dat ik daarvoor speciaal een kleedje had gekocht maar ergens had ik het al voelen aankomen.. Mijn familie had dan precies wat medelijden met mij en besloten chifa (Chinees) te gaan uiteten, ik heb dan ook gewoon lekker de Peruviaan uitgehangen en vlak voor het vertrek gezegd dat ik uitging met vrienden. Dan zijn ze mooi alleen gaan eten. Ik ben dan samen met vrienden naar de disco vertrokken, in jawel, mijn nieuwe baljurk..

Vrijdag was er een 50 jaar AFS Perú feest in Piura, we zijn er dan een klein weekendje naartoe gereisd. Piura ligt ten Noorden van Chiclayo en het is 3 uur met de bus. Piura is wel gezellig maar eigenlijk is er niet speciaal veel te zien, het is er wel beetje warmer. Het is te vergelijken met Chiclayo, maar dan kleiner. Het AFS feest koste 30 sol (7.5 euro) en de dresscode was gala. Het was echt een saai feest, de muziek was slecht dus besloten we naar een disotheek te gaan maar ook daar trok de muziek op niet veel. Na 2 uurtjes slapen in een hotelletje zijn we naar het strand gegaan en lekker gaan zonnen. Ik kwam toen te weten van Belgische vrienden dat het in Belgie aan het sneeuwen was. Zo grappig eiglijk, ik heb nog steeds dat Augustus gevoel vanbinnen maar het is al bijna December. Ik geniet hier van de zon en de warmte, maar ik mis het wel om mijn dikke winterjas en wanten aan te trekken, door de kou te wandelen en ’s avonds een lekker warme sauna te nemen.
Zaterdagavond waren we weer thuis en ik was zo moe van de uitstap dat ik zondag tot 5 uur ’s avonds heb geslapen. Maar niet alleen daarom eigenlijk. Zondag is hier de feestdag, dan is mijn papa weg naar feestjes en is hij meestal goed dronken en mijn broers en zussen dan vaak ook, en hier had ik echt geen zin in. De eerste maand was het nog wel grappig, maar nu vind ik het eerder de zielige kant opgaan, de drank hier in Chiclayo is een groot probleem. Het is spijtig..

3 dec 2008

Op 6 december is er een 50 jaar AFS feest maar dan hier in Chiclayo. De dress code is dan niet gala maar zwart wit. Ik weet nog niet exact wat ik ga dragen maar dat komt wel in orde .. Dit weekend ga ik misschien met mijn ouders naar Mancora, een streek in het Noorden, ik geloof dat het 5 uur reizen is, daar zijn naar het schijnt de mooiste stranden van Peru. MAAR altijd opletten met die beloftes, want ik zie het al zo gebeuren dat er helemaal geen Mancora van komt. En moest het niet doorgaan heb ik al een andere bezigheid gevonden voor komende zondag (of zeg maar zatdag). Ik ben vandaag met Kate naar het centrum geweest. We gingen normaal zemmen, beetje aan onze lijn werken, maar omdat het iets te bewolkt naar onze zin was zijn we naar de Feria Balta getrokken. Dat is een grote markt waar je feak merk spullen kan kopen aan een goedkope prijs., heb er al 3 cd’s gekocht voor 3 sol per cd, dat is nog geen euro.
Ik ben gister met Kate naar de sauna geweest. Op dinsdag is het een dag alleen voor de vrouwen, en alle andere dagen is het voor de mannen (discriminatie noem ik dat) maar ik ben wel super blij dat ik dit plaatsje gevonden heb, nu kan ik toch nog iedere week naar de sauna gaan, kwestie van mijn Belgische hobby’s te behouden. En op een andere markt vlak bij mijn huis heb ik dan voor 10 eurocent een kwart kilo suiker gekocht en daar schuren we ons in de sauna dan mee in, hmm zalig.. Vanmorgen ben ik gaan lopen. Mijn zus had mij gevraagd om haar ook wakker te maken omdat ze dat ook graag zou willen doen, maar ik had het wel geweten, ze was te moe om op te staan. Maar ik vond helemaal niet erg, ik had trouwens helemaal geen zin om traag te lopen :D
Amai het is bijna kerstmis! het Plaza de Armas, pleintje voor de kathedraal van Chiclayo, staat nu vol kerstbomen in alle vormen en maten met namaakkerstmannetjes en lelijke kerstballen. Hier hebben ze nog nooit gehoord over de uitsprak ‘minder is meer’. Alle kerstversiering die ze op zolder konden vinden hebben ze in de bomen op het parkje gehangen en het is eigenlijk geen zicht. Het ligt er maar slordig en kitchy bij als je het mij vraagt. Maarja, alles voor een vrolijke kerst..
Afgelopen vrijdag was het verjaardagsfeest van mijn universiteit, het was ook in gala en ik wilde iets speciaal doen met mijn haar dus ben ik de kapper binnengestapt en gevraagd voor krulletjes te laten zetten, voor een avond. Dit doe ik beslist NOOIT meer. Het ging zogezegd 45 minuten duren. Ik had er al een kwartier bijgerekend, kwestie van rekening te houden met de Peruviaanse tijd............ Anderhalf uur hebben ze in mijn haar geploeterd en het resultaat.. ik was een halve poedel!! In een paniekerige bui heb ik dan een sms naar mijn Belgische zus gestuurd, ze moest mij redden, maar tegen de tijd dat het feest begon waren de krulletjes er allang weer uit, mijn haar had alleen nog een vettige schijn, maar al bij al heb ik me prima geamuseerd met mijn klas op het feest.
Hmm, ik ben aan het denken of ik nog interessante dingen weet om te schrijven.. Oh ja! Als iemand mij een kaartje of postpakketje wil sturen, of gewoon eens bellen, dat is AALTIJD mogelijk!! En liefst voordat ik terug naar huis kom (!) Mijn adres is :

Fam. JAIME LIZA
CALLE VENUS 135
URB. SANTA ELENA
CHICLAYO
PERU

tel 005174201824
gsm 00517497830326

Fijne Sinterklaas iedereen!! Dat iedereen lekker veel post mag krijgen deze maand!!!!!!!

Zomerse groetjes
NEELEE

Holaaaa!

Mijn weekje vakantie heb ik net achter de rug en het was heerlijk! De universiteit had examens dus mochten de gringa’s thuisblijven, feestje dus J Dinsdag ben ik met mijn familie naar een meer geweest, het was er prachtig. Ik heb Hannes en Kate uit Belgie meegevraagd en we hadden een hele leuke dag samen. Alles foto’s staan op picasaweb, die kan je altijd gaan bekijken. 
Één nadeel van de vakantie is wel dat je je nogal snel kan gaan vervelen, als er vb momenten zijn waar je niets te doen hebt ofzo. Maar de uitdaging is hier BEZIG BLIJVEN! :D en zo denken de andere gringa’s er ook over dus regelmatig spreken we met de Belgen wel eens af om iets te doen, al is het maar om een ijsje te eten, gewoon om iets te doen te hebben. Of afspreken bij iemand thuis en dan een russisch gedubte film zien met spaanse ondertitteling en tonnen popcorn met suiker en zout.... maar ik zie er het grappige van in! Sinds kort ga ik ook 3 keer per week met Nora, Walter en Cesar lopen in het stadium van CIX (Chiclayo). Dan sta ik om half 6 op en gaan we een klein uurtje lopen.

Zaterdag had ik een groot buurtfeest wat eigenlijk zo goed als alleen mijn familie had georganiseerd. Kate had mij nog verwittigd dat dit soort feestjes meestal eindigd met dronken gevallen, en inderdaad.. Zelfs mijn papa en broers waren goed scheef gegaan.. maarja, cultuur zeker?? :D Maar het was wel gezellig om heel de buurt bij elkaar te zien komen. Dat zouden ze wel meer mogen doen in Belgie.
Ik ga waarschijnlijk gelukkig niet moeten wachten tot maart om van richting te mogen veranderen, mijn broer heeft het nagevraagd aan de president van AFS Ciclayo. Alleen weet ik niet zo goed wat ik deze keer zou kiezen.. Ik ben aan het overwegen om psychología of communicación te volgen.

Alle winkels barsten hier al van kerstmis, ik weet niet of dat in Belgie ook zo is, maar ik vind het wel echt vroeg alleszinds, voor mij lijkt het nog maar net herfst. Dit jaar ga ik voor de eerste keer in mijn leven kerstmis in de zomer vieren, oh ik zie er al naar uit.. maar het gaat wel heel raar zijn. In plaats van sjaals en wanten wordt het bikini en zonnebril in december. Van 15 december tot Maart heb ik vakantie en dan wil ik graag surflesen volgen aan het strand. Maar dat is voor dan, eerst nog een maandje school volgen.

Er zijn nu al bijna drie weken werken aan de gang in ons huis, we hebben drie trappen in ons huis en die worden alledrie wit geschilderd en ook de deuren zijn ze aan het verven. Mijn mama laat ieder jaar werken uitvoeren om verandering te hebben in haar huis zegt ze. heel grappig. Vorige week heeft ze ook al de meubels in het salon 90 graden gedraaid, vernieuwing doet haar goed denk ik. Nu wil ze graag een konijn gaan kopen op de markt omdat ze dat schattige beetjes vind, ze heeft vaak van die rare ideetjes, maar dat siert haar. :D
Vandaag is het eigenlijk een heel rustige dag, maar straks heb ik les dus ga mijn spulletjes is bij elkaar zoeken..
Dit was een kort berichtje, maar het is ook vrij rustig geweest afgelopen dagen. Tot snel!

Chaoo

xx nele

Hola con todos!!

Het is tijdje geleden dat ik iets heb laten weten, sorry daarvoor, het heeft weer lang geduurd maar deze week heb ik de tijd gevonden om een berichtje te plaatsen. Ja zoals je ziet begin ik al een echt peruaan te worden, overal te laat komen en niets van mij laten weten.. Niet dat ik veel anders was in Belgie...
Deze week ben ik ongeveer 7 weken in mijn gastgezin en het bevalt me super!
In de ochtend van 5 september kwam onze bus eindelijk aan in Chiclayo en daar stonden mijn zus en mama mij op te wachten. Ze gaven mij een warme knuffel en we reden samen naar ‘huis’. We wonen 10 minuten van het bus station maar voor mij leek het veel langer te duren. Ja ik moest aan alles tegelijk denken op die moment, ik heb een heel jaar aan het dromen geweest over hoe mijn huis eruit zou zien, mijn kamer, mijn familie, mijn school… En éindelijk was het zover! heel raar allemaal.. We reden een klein wijkje in en stopten dan bij het huis waar ik nu woon. De wijk heet Santa Elena en de straatnamen zijn allemaal genaamd naar planeten, ik woon in Venus J Het huis is vrij groot, met twee verdiepingen en een balkonnetje in plaats van een tuin. Vond wel raar in het begin, een groot huis zonder tuin maar eigenlijk mis ik het niet want aan de overkant van ons huis ligt een klein parkje en er zijn veel bankjes in de zon.
Mijn zus toonde mij het hele huis en mijn kamer en badkamertje, ja ik heb zelfs een eigen badkamertje. Dat vond ik eerst wat overbodig, in Belgie heb ik dat ook niet maar ik ben er nu wel heel blij mee. Eigen toiletje, eigen douche en wasbakje.. Ik heb vandaag ontdekt dat we 6 toiletten hebben J plaats genoeg voor opt gemakje te gaan dus!
De eerste dagen in mijn gastgezin waren vreemd, moeilijk te beschrijven. Iedere dag om 13 uur is het Lunch en eet de hele familie samen aan de grote tafel tafel in de keuken. Het was heel gezellig in het begin maar ik verstond geen woord van wat ze zegden, dus ik zat daar met mijn woordenboekje J

 Ik heb 4 broers: Callin, Peppin, cocy en Ronald en 2 zussen: Yoli en Pati. En een mama: Yola en een papa: José. Met mij erbij zijn we met 9, een grote familie dus.
 2 Van mijn broers wonen in Lima maar die komen geregeld naar Chiclayo, dus die zie ik nog af en toe. Maar cocy woont in het buitenland en komt alleen tijdens feestdagen naar Chiclayo. Maar als alle broers en zussen samen zijn is het altijd groot feest J
Mijn familie kent veel mensen. Ook als ik vertel aan mensen waar ik woon, kennen ze vaak de familie Jaime Liza.
We hebben ook een meid in huis, haar naam is Juanna, eigenlijk is ze ook beetje lid van de familie want ze werkt alle dagen van ‘s morgends tot ‘s avonds in ons huis behalve op zondag, dus ik zie haar vaak.   

  
mijn zussen en broers op eentje na. vlnr: pati, yoli, ronald, peppin, callin

Mijn valies zat vol met pakjes voor mijn familie, voor alle broers en papa had ik een t shirt met de bekenste  bieren van Belgie erop en voor mijn zussen en mama een parfum. En voor de meid had ik ook iets bij, een klein verwensetje van de Rituals. Ze waren allemaal heel blij met hun pakjes en mijn papa draagt mijn t shirt regelmatig.
Ik ben heel blij met mijn familie, ik voelde mij snel thuis in dit gezin. Het was wel even wennen natuurlijk, mar het ging eigenlijk allmaal veel gemakkelijker dan ik dacht dat het ging zijn.
In de eerste twee weken leek het voor mij als, op kamp gaan maar dan in een huis, maar vanaf het moment dat ik naar school begon te gaan begon het zo binnen te sijpelen dat het niet een kampje van 14 dagen is, maar wel van 365 J of toch omgeveer dan.. Deze eerste weken waren voor mij gemakkelijker dan afgelopen weken, vreemd maar in het begin had ik dat besef niet en dat maakt het een stuk makkelijker denk ik.

September was een maand vol feestjes, bijna iedere avond was er wel ergens iets te doen en mijn familie nam mij overal mee naartoe. Op picasaweb kan je de foto’s zien, maar de meeste foto’s staan op de camera en pc van mijn zus, die moet ik nog eens op mijn blog zien te krijgen..

Geen feestjes zonder GROUPO CINCO! Dit is mijn favoriete muziekgroepje. Cumbia heet het genre en je komt het iedere dag wel ergens tegen. In de combi vb staat de Cumbia altijd op. Combi’s zijn kleine busje die hier met honderden tegelijk voorbij rijden op straat en voor 80 centimos mag je meerijden, je zit wel met 20 op zo’n te kleine bankjes, in dat te kleine busje maar met de muziek zit de sfeer er wel in. Iedere dag neem ik de combi naar de unif of als ik ergens anders naartoe moet. Ik neem die graag, je moet nl niet op tijd zijn om zoals in Belgie de bus te nemen die maar om het (half) uur rijdt, ja echt iets voor mij dus. Ik weet nu al dat ik daar problemen mee ga hebben om bussen of treinen te halen als ik terugkom naar Belgie.
Hier in Chiclayo zijn de wegen heel anders en het omgaan in verkeer is zoveel drukker.
Naast de combi’s krioelt het hier ook nog van de taxi en de mototaxi. De mototaxi is te vergelijken met de tuktuk in Azie, mar toch zijn ze nog steeds heel verschillend. Het zijn brommertjes die achteraan kleine cabinetjes op zijwielen hebben, daar moet je dan inzitten als ze je vervoeren. Mijn familie raadt mij af om de mototaxi te nemen want die zijn naar het schijnt niet echt veilig. En eigenlijk geef ik hen wel gelijk want ik zie er regelmatig eentje op zijn kant liggen aan de kant van de weg.
De taxis zijn allemaal kleine gele autootjes, ze zijn gemiddeld 3 sol per rit (,nog geen euro dus..). Die neem ik zelden.
Dan heb je ook nog de Taxi Seguro, die neem ik altijd in de avond als ik wegga. Dat is een nummer die je belt en dan komt een taxi naar je huis. Het is wel 2 sol duurder dan de gewone omdat deze de veilige zijn. Letterlijk vertaalt is het ‘Verzekerde of Veilige Taxi’. Vervoer genoeg dus J

Beetje bij beetje leer ik de spaanse taal te beheersen, ik wilde graag spaanse lessen nemen om het toch iets sneller vooruit te laten gaan maar de bijlesgeefster heeft blijkbaar niet genoeg tijd. Ik vond het in het begin enorm frustrerend dat ik niet kon zeggen wat ik wilde want niet veel mensen spreken hier Engels, maar nu gaat het Spaans al goed, ik kan zo ongeveer alles wat ik wil vertellen wel zeggen, ookal is het dan helemaal verkeerd, ze verstaan mij wel, dat is het belangrijkste uiteindelijk.

     
Universiteit

Samen met twee andere Belgen ga ik naar de unif, mijn universiteit heet ‘Universidad de Señor de Sipán’. We doen allemaal een andere richting en hebben dus ook andere uurroosters. Hannes volgt tourismo en Annelies doet systemas. Sinds kort is e rook een ander meisje van Belgie die naar onze unief gaat, Kate,zij gaat ook tourismo volgen. Ik wilde graag een richting volgen met fysica en ze raadden mij aan Ingeniria Mechanica Electrica te volgen. Ik vond het ok, en had wel vertrouwen dat het interessant zou worden. Maar de week erop, toen mijn eerste lesweek inging kwam ik te weten dat ik het enige meisje van mijn klas was.. Dat vond vond ik wel spijtig dat ze mij daar niet eerder hadden over ingelicht, want tenslotte moest ik de komende 3 maanden, 6 dagen op 7, wel onder deze groep leven. Maar ik heb me al veel geamuzeerd met de jongens van mijn klas, het is een aangename groep, maar toch mis ik echt het gezelschap van meisjes in mijn klas. Soms ben ik die jongens mopjes beu en gedragen ze zich als echte kinderen, maarja, het zijn jongens voor iets natuurlijk! :d Ik vind mijn richting niet zo leuk, ik zit in de eerste cyclo dus het zijn allemaal theoretische vakken, wat meestal erg saai is. En bovendien heb ik helemaal niet veel fysica lessen, die heb ik enkel op vrijdag. Maar de leuke kant van mijn richting is wel dat ik avondles heb, van 1uur tot 6 of 7 dus hoef ik geen rekening te houden als ik ‘s avonds wegga want ik kan toch uitslapen. Ik heb ook op zaterdag les, in de ochtend, het is tekenles, dat vind ik de leukste les. Op dinsdag en woensdag volg ik samen met Annelies en Hannes salsa klas van 5 tot 8 en dat is ook heel leuk! Niet altijd even simpel want we hebben niet dat latino bloed door onze aderen stromen waardoor het soms beetje stijf oogt maar ok, we proberen het althans en trouwens oefening baart kunst eh J
Ik wil ook heel graag tekenschool of schilderlessen ofzo volgen, ik heb ze gevonden hier in het centrum, niet zover van mijn huis maar het in de namiddag en dan heb ik les.. Maar in December is het school gedaan en als het terug begint in maart ga ik een andere richitng volgen, ik denk dat ik dan communicatión of psychología ga doen, allezins, ik ga vragen hoeveel meisjes en hoeveel jongens deze riching volgen!
Niet ver van het centrum is een plaats waar je heel veel sporten kan beoefenen, de ‘Jockey Club’. Mijn familie is member van de club dus kan ik er voor 5 sol per beurt binnen. Er is ook een zwembad en daar ga ik ongeveer om de dag zwemmen in de ochtend, en daarna wat zonnen eventueel :d Zo’n abonnement is vrij duur dus heeft mijn papa nu een brief geschreven naar de club om een gratis pasje van 6 maanden aan te vragen speciaal voor mij.

Het is nu lente, hier in Peru. En het wordt steeds zonniger en warmer, ik kan niet wachten tot kerstmis, dan is het hier naar het schijnt heel warm en is het strand vol met mensen en de zee lekker lauw. Ik heb afgesproken met een paar vrienden om te gaan kamperen aan het strand en naar de zonsondergang te kijken met een vuurtje. Hmm :d

Vandaag is het zondag, dat is de dag van de familie en ook een letterlijke ‘rust-dag’. Dan gaan we met de hele familie uiteten rond 1 uur en als we terug thuiskomen gaat iedereen naar zijn kamer en rust iedereen uit 5 of 6 uur en dan gaan we weer uiteten, jah heel raar allemaal. Het eten is hier heel lekker, het typische gerecht over heel de kust van Peru is CEVICHE (seebietsjee). Het is rauwe vis in stukjes gesneden met een limoensausje, ik lust dat heel graag! Eigenlijk zijn veel gerechten hier nog vrij pikant vind ik, maar dat heb ik gelukkig graag, dankzij al die pikante sausjes van onze papa.. Maar ceviche iets iets typisch voor de zondagen, in de week daarentegen ziet het middagmaal er heel anders uit. Dan ligt er op mijn bord drie vierde rijst (, een hele berg dus) met een lap vlees en een aardappel. En meestal is dat vlees dan kip. Ja ik ben hier een echte vleeseetster geworden! Net als in Azie eten ze hier bijna alles met de lepel, ik kan er niet echt gewoon aan worden, ik gebruik het liefste nog steeds mijn vork, maarja, dat is nu maar een kleinigheidje natuurlijk..
Zo, ik ga me nu douchen en omkleden want ik ga vanavond met vriendin nr cinema..

Bedankt nog allemaal om zo’n kei leuke berichtjes te zetten in mijn gastenboek! Het doet me echt veel!
Mijn volgende berichtjes gaan niet meer zolang duren, heb namelijk de hele komende week geen school want het zijn examens op de unief dus hoeven we niet te komen.. beetje zoals de herfstvakantie zeg maar J

Tot blogs iedereen!!

xx neelee ( ja de e van NelE kunnen ze hier niet uitspreken dus mijn naam is hier nu gewoon Neelee geworden..)

hey iedereen!

Ik wil jullie allemaal bedanken voor de leuke berichtjes in mijn gastenboek, het was echt super fijn om te zien :) Eindelijk is mijn pc hier bij mijn familie weer gemaakt, nu heb ik wel redelijk veel in te halen maar gelukkig hield ik af en toe een woordje bij in het dagboek dat ik van mijn zus kreeg.
Het oriêntatiekamp in Lima is ondertussen al tijdje geleden maar ik zal wat ik nog weet  in het kort vertellen.. We verbleven daar voor 3 nachten en ik sliep op de kamer met Jolien. De eerste nacht, een vrij genant moment gehad.. We waren allemaal doodmoe van de reis en ik was super tam van de jetlag dus we gingen al snel slapen. In die nacht kwamen veel andere AFS’ers van andere landen met veel lawaai het gebouw binnen. Ik werd daarvan wakker en dacht dat dat betekende dat het al tijd was om op te staan.. In alle haast nam in een (koude) douche, maakte jolien wakker, zij ook douchen en aankleden, maar eens fris en klaarwakker, merkten we dat het nog maar 2 uur in de nacht was.. Dus zijn we maar gewoon verder gaan slapen :D Maar twas eigenlijk eerder grappig dan genant..
Tijdens de dag werden we echt alles behalve begeleid. Dit zou een orientatie verblijf zijn met uitleg over Peru maar ik heb in heel die dag (behalve dan aan tafel) geen enkele AFS verantwoordelijke gezien. In het begin zaten we ons daar met alle deelnemers behoorlijk te vervelen. We hebben dan met z’n allen gewoon spelletjes gespeeld en ‘s namiddags geluierd op bed.

Zo ging mijn eerste dag in Peru voorbij, ik had niet het gevoel dat ik me aan de andere kant van de wereld bevond want meer dan een klein eindje rijden door Lima had ik nog niets gezien van de buitenwereld.
Ook de tweede dag ging traag voorbij, wat opvullen met spelletjes en praten met mensen van andere landen. Maar die spelltjes begonnen op het einde saai te worden.. Uiteindelijk wilden we allemaal hetzelfde: Door de grote, zwarte poort naar buiten wandelen maar die was natuurlijk gesloten..

De volgende ochtend kwamen we te weten wanneer we zouden vertrekken naar onze gastfamilies. Dat was het enige wat ik wilde, dat kan ik mij nog goed herinneren, ik was zo super nieuwsgierig. Die dag kregen we nog wat uitleg over bepaalde omstandigheden en sexuele intimiteiten enz.. Oh en we kregen ook een super leuke t-shirt met lama’s erop :D

Op een groot bord stond wie wanneer zou vertrekken. Mijn busje vertrok s’avonds. Die avond was zo ontzettend nutteloos, ik wilde echt onmiddellijk vetrtekken naar mijn gastgezin en eindelijk was het mijn beurt en begon mijn lange busreis van 12 uur richting CHICLAYO!!

Hallo,
ik schrijf in naam van Nele. De computer bij haar thuis is stuk en is nu bij de winkel binnen om gemaakt te worden. Ze heeft gisteren naar ons gebeld en heeft een groot verhaal gedaan wat leuk was om te horen. Ze wil zeker haar blog snel aanvullen als de computer gemaakt is. Misschien is dit voor haar wel een goede gelegenheid om haar dan echt los te laten met enig contact de komende 3 maanden, zoals we eigenijk van plan waren maar toch nog niet gelukt is.
Ik ben van moeke te weten gekomen dat we niet te veel mogen bellen want haar ouders hebben dat niet zo graag. Ik respecteer dat helemaal... Gisteren moest ze ook vrij snel de telefoon afleggen en lang op internet is ook weer niet de bedoeling, wel een beetje spijtig maar misschien ook wel goed want hoe minder contact met hier des te meer Nele haar weg gaat vinden daar.
Ik kan mss nog kleine dingetjes vertellen maar zij zal die daarna in geuren en kleuren op haar blog zetten: Nele is niet ingeschreven voor traditionele peruaanse dans maar wel voor salsa-lessen en dan ook nog voor schilderkunst. Ze zou heel graag Spaanse lessen nemen om haar dus nog beter te laten onderdompelen in de cultuur. Ze is veel op stap met haar familie en ik denk wel dat ze toffe broers en zussen heeft. Maandag gaat ze naar school. Het weer is er toch lekker warm maar iedereen loopt er in truien want voor hun is het daar winter.
Ik moet dus in naam van iedereen die haar een mailtje heeft gestuurd en dat zullen er wel VEEL zijn denk ik zeggen dat het antwoord wel zal komen.

Oh ja, ze belde gisteren rond half 4 'snachts, wij waren zo blij haar te horen, echt een verrassing, ze was net teruggekomen van een spetterend feestje van het kindje van haar broer dat 1 jaar is geworden, maar zij zal het zoals ik al zei wel allemaal in geuren en kleuren vertellen.

Voor de rest gaat alles bij ons zijn gewone gangetje, contact zoeken laten we vooral aan haar over, wanneer zij daar nood aan heeft want anders zou ik de hele tijd door bellen naar haar, jaja... Ik ben blij dat ze het goed maakt.
Tot snel dan maar...
XXXXTine